Do następnych Igrzysk Paraolimpijskich jeszcze trochę czasu – cztery lata to wystarczająco dużo, aby właściwie przygotować zawodnika do startu. Zachęcamy do lektury artykułu w którym autorzy Anna Żurowska i Wojciech Seidel z AWF Wrocław analizują wyniki z Aten i Pekinu. Owocem ich pracy jest prognoza na LONDYN 2012...

English ABSTRACT

100 meter freestyle under one minute as a first men in the history managed to finish Johny Weissmüller in 1922. First disabled swimmer did this 60 years later. Since than things like technique, methods of control, swimsuits and ropes absorbing waves changed. But one thing remained - the will to establish new records. Disabled and able bodied swimmers results analysis from Beijing revealed that in order to qualify to finals results which guarantied medal in Athens must have been obtained. That means that in order to get a medal in Beijing time close to world record must have been achieved. In the present study results of gold medallists from Olympic and Paralympic Games from Athens and Beijing were compared. Performance improvement was evaluated using the relative performance gain method. The analysis revealed the tendency of results improvement, that will determine the course for the next four years till Olympic and Paralympic Games in London 2012. Results of disabled and bale bodied swimmers from the last four years were also compared
 

Autorzy wyrażają obawy, że wyniki mogłyby być brane jako "pewnik", czyli jako rezultat który osiągnie zawodnik – zdobywca złotego medalu na Igrzyskach Olimpijskich i Igrzyskach Paraolimpijskich w Londynie. Czytając poniższy tekst należy pamiętać, że jest on podpowiedzią, sugestią a nie pewnikiem. Opinie na temat: publikować prognozy czy nie publikować są bardzo podzielone.

Naukowcy są zdania że nie publikować ponieważ:
1. Przyszłość jest nieprzewidywalna (zwłaszcza na igrzyskach).
2. Zmienność rezultatów to nie jest zależność liniowa.
3. W jaki sposób liczyć proges (ze średniej czy z danej konkurencji)?
4. Co w przypadku konkurencji, w których wynik uległ pogorszeniu?

Trenerzy w tej kwestii mają odmienne zdanie. Publikować (i to jak najszybciej) ponieważ:
1. Podanie prognozy pozwala na wyznaczenie konkretnego celu. Celu uchwytnego, namacalnego - w postaci czasu, bardzo obrazowego dla zawodników.
2. Dzięki takim prognozom można jeszcze lepiej motywować zawodników (pod warunkiem, że będą to zawodnicy na których taka motywacja działa).
3. Prognozy wg tej metody sprawdzają się w około 60%, więc całkiem sporo. Sprawdzalność prognoz określana była na podstawie Igrzysk Olimpijskich w Sydney i Atenach. Okazało się, że licząc prognozy na IO w Pekinie w 60% różnice pomiędzy prognozą a rzeczywistym (uzyskanym) wynikiem nie była istotna statystycznie a w pozostałych 40% była istotna statystycznie.

Porównanie progresji wyników pełnosprawnych i niepełnosprawnych pływaków w latach 2004-2008

Pływanie jako zorganizowana i oficjalna forma rywalizacji sportowej pojawiło się wraz z powstaniem klubów i stowarzyszeń. Pierwszy klub powołano do życia w 1837 roku w Anglii. Pływano wtedy głównie stylem, który dziś nazywamy klasycznym. Pływacy rywalizują o medale od I nowożytnych Igrzysk Olimpijskich w 1896 roku. Zaprezentowano tam styl klasyczny i dowolny. W 1940 roku wypracowano styl motylkowy. Niepełnosprawni zawodnicy rywalizują w tej dyscyplinie od I Paraolimpiady w Rzymie w 1960 roku ^[10,12].
Poziom pływania sportowego osób niepełnosprawnych zarówno w Polsce jak i na świecie w ostatnich latach znacząco wzrósł ^[2,3]. Nie można już mówić, że to tylko forma rehabilitacji, ale w coraz większym stopniu profesjonalizm i zawodowstwo. Aby dorównać najlepszym, niepełnosprawni zawodnicy muszą trenować podobnie jak pełnosprawni. Nieustanna poprawa rezultatów powoduje konieczność analizowania tendencji rozwojowych, ponieważ o wyniku bardzo często decydują najdrobniejsze szczegóły ^[6,9].

Jako pierwszy na świecie 100 m w czasie krótszym niż 1 minuta przepłynął w 1922 roku Johnny Weissmüller. Zawodnikowi niepełnosprawnemu udało się osiągnąć ten wynik niemal 60 lat później. Od tamtego czasu w pływaniu zmieniło się bardzo wiele, począwszy od techniki pływania i metod kontroli procesu treningowego, aż po stroje zmniejszające opór wody i liny, skuteczniej tłumiące fale. Nie zmieniło tylko jedno - chęć ustanawiania nowych rekordów.
Dotychczas barierę 1 minuty na 100 metrów stylem dowolnym udało się pokonać pływakom z klas od S8 do S13. Najlepszy wynik w tej konkurencji należy do Brazylijczyka Andre Brasila z klasy S10 i wynosi 0:51,38 sekundy. W grupie zawodników z największymi uszkodzeniami narządu ruchu (klasa S1) najlepszy czas na tym dystansie wynosi 2:20,76. Różnica jest zatem znaczna. Kwestią czasu pozostaje złamanie bariery jednej minuty przez pływaka z klasy S7. Wśród kobiet w tej konkurencji najszybsza jest Kanadyjka Valerie Grand-Maison z klasy S13, która w czasie Igrzysk Paraolimpijskich w Pekinie pokonała ten dystans w czasie 58,87 sekundy ^[11,12].